Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 01 | година I | март, 1998



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 01март, 1998
Проза

Чекајќи писмо од девојката што ја сакам

/4
стр. 1
Игор Исаковски

    Денот започнува околу пладне и оди кон сандачето. Потоа се враќам во станот со празни раце, или во најдобар случај – со сметка за телефон. Кога сум веќе кај телефонот, почнувам да го употребувам. Неколку часови потоа, некоја девојка ѕвони на мојата врата. Отворам. Таа влегува, понекогаш ги собува чевлите, и застанува на вратата од мојата соба. „Боже, каков хаос!“, извикуваат сите тие девојки. Притоа забораваат дека тоа е моја соба и дека јас живеам во неа. Така заборавени и шизнати, почнуваат да ја суредуваат. Најчесто им пречи што креветот е таков каков што всушност треба да биде: перница, чаршаф и ќебе, ако ќебето не е на подот. Мислев дека имаат фобија од такви кревети, но како да го објаснам фактот што сите, или речиси сите, легнуваа во него и водеа љубов со мене. Девојките се чудни. „Креветот не ти е наместен“, тоа секогаш го кажуваат. Ниедна не дава забелешки на мојата маса. Претпоставувам дека масата полна со хартии и книги и згора на сето тоа – машина за пишување, е оправдана со тоа што ме сметаат за писател. Претпоставувам дека креветот ги иритира затоа што не ме сметаат за љубовник. Ниту за спанко. Во секој случај, јас сум голем сонувач. Малкумина од нив го знаат тоа.
    Некој ѕвони на вратата. Отворам. Тоа е поштарот. Има голем коверт за мене. Тежи 1/2 кило. Очекувам да најдам дел од писмата што ѝ ги напишав во последниве две години. Во ковертот ги наоѓам моите раскази. Не победиле на конкурсот. Стигнале само до III место. На тој конкурс третото место не се печати и не добива пари. Но, и самиот коверт е изненадување. Понекогаш помислувам дека моето поштенско сандаче е проколнато, дека околу него има невидлива бариера што не дозволува нејзиното писмо да влезе внатре. Затоа секогаш помислувам дека конечно ќе го добијам тоа писмо по некое друго добиено кое ќе ја разурне бариерата. Или барем ќе направи пукнатина. Тоа би било доволно. Не барам повеќе.
    Некој тропа на вратата. Нема струја. Отворам. Една од нив стои пред мојата врата. Потоа влегува, ги собува чевлите (надвор врне) и застанува на прагот од мојата соба. „Боже, каков хаос!“, и влегува внатре. „Креветот ти е ненаместен“, и потоа се ебеме. Така, на момент успевам да заборавам на писмото што го чекам.


Ова е извадок од:
еКнига




Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+