Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 80-81 | година XIV | септември-декември, 2011



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 80-81септември-декември, 2011
Проза

Мрежа

(Хлангохлен | Llangollen)
(од збирката раскази „Волшебни врски“, Блесок, 2012)


/12
стр. 1
Оуен Мартел

Хлангохлен спиеше со сон на праведник. Беше недела, најтемниот дел од ноќта, а ведрото предградие повторно му се беше препуштило на незаинтересираниот мрак.
     Во саботата која тукушто заврши се одржа малиот локален панаѓур. Некои од жителите наместија маси на склопување пред своите куќи, на тревниците и патеките, и ги извадија одамна заборавените предмети – кршот од животот – од своите гаражи и преполнетите шкафови. Ним им се придружија некои од соседите, кои на гранките од поткастрените дрвја обесија облека од претходните генерации и така, со неколку чаши ретка оранжада послужена во хартиени чаши, ја потрошија она малку сила која што им беше останала после работната седмица. Чепкајќи низ купиштата стари плочи, разлистувајќи ги пожолтените книги и мрзеливо разговарајќи со повеќе или помалку познатите ликови. Само децата, кои се движеа на батерии инакви од оние на нивните родители, можеа со радост да ја пречекаат неделата која доаѓаше – подготвени да го прават истото одново. Другите сега веќе ’рчеа, повремено се превртуваа, или пак беа спружени како мртовци при што само несвесното потреперување на нивните клепки укажуваше дека можеби сепак сонуваат дека ќе ѝ се спротивстават на благата гроза која ќе ги обземе попладнето и која ќе ги присили одново да мислат на караванот од семејни возила и други превозни средства кои ќе заминат во понеделник наутро – божем викендот никогаш и не се случил – кон блиските и далечните работни места.
     Колку што знаеме, само една жива душа беше сè уште будна – дваесет и девет годишната Елен. Не можеше да заспие, иако беше како претепана кога конечно си легна, десетина минути после маж ѝ. Неколку јалови часа подоцна, стана од креветот и сега стоеше покрај големиот прозорец во спалната соба.
     Ја пружи раката, го откачи резето на десното крило, она кое беше најдалеку од креветот, и го отвори најшироко што можеше. Ги прекрсти рацете и се навали така што главата ѝ беше потполно надвор. Ноќта беше мирна и светла, осветлена од месечината и таа некое време ги затвори очите за да ја почувствува. Се чинеше дека самиот мир ѝ ги гали образите и челото, ја суши потта која ѝ беше создала солена кора помеѓу кожата и косата. Од потењето, еден мал прамен ѝ се беше залепил за образот. Можеше да го почувствува близу до левото око, дебел и усукан како јаже. Но не ја крена раката за да го тргне.
     Зад нејзе, на големиот кревет, нејзиниот маж цврсто спиеше, градите му се движеа во


Ова е извадок од:
еКнига
Печатена книга




Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+