Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 15 | година III | јуни-јули, 2000



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 15јуни-јули, 2000
Проза

Давеник

/5
стр. 1
Славко Јаневски

    Никогаш пред тоа, во долгата низа на нивните години, дванаесетте старци што седеа пред своите куќи не виделе по мирните води на езерото да плови давеник и да се слизне на брегот, на чија влага ќе остане, како што им доликува на покојниците, издолжен и неподвижен, бос.
    Веројатно заради горештината со која и јуни е дарежлив, доаѓањето на мртовецот не предизвика поголемо внимание во рибарското гратче. Повеќето луѓе и жени се наоѓаа зад ѕидовите на своите куќи. Деца немаше. Сепак, по малку време, неколцина млади луѓе со претчувство на можни незгоди – истрага, сослушување, сомненија – се собраа околу давеникот и веќе знаеја дека тој не е од овој крај, не е од нивната страна на езерото. Белата обвивка на него, лесна и ленена, изгледаше преголема. Давеникот имаше слаби коски и не беше надуен и модар. Чиниш спиел под дожд – ќе се разбуди.
    Не без шубе дека сè што прави е незаконски, еден од рибарите клекна пред трупот и му го ослободи лицето од некакви треви или алги. Од недовршена рамки на веѓи во благ лак, во рибарите гледаа две очи. Но какви! Скоро живи! Спасени од мрак на лигави наслојки, зениците се собираа. Оној што клечеше над давеникот, се исправи. Отстапи чекор; меѓутоа, не рече ништо. И другите околу него молчеа. Како отсекогаш да знаеле како се постапува во вакви случаи, чиниш одредени обреди им биле дел од животот, го кренаа давеникот од влажниот песок. Лесно го легнаа во дрвен чун. Двајца побледи отколку пред тоа, завеслаа кон средината на езерото. Оние што ги гледаа од брегот, останаа и понатаму молчаливи. Чекаа згуснати во грозд, мошне слични еден на друг, исцибрени, со стиснати заби.
    На стотина чекори од брегот, дванаесетте старци со чудесни апостолски лица седеа пред своите куќи, тек-тук по некоја под сенка на дрво. Се бранеа од муви и вдишуваа розев мириз на леандри. Неочекувано запееја со гласови на сипкави ангели.
    Штотуку од некој сив олтар во шамакот објави будење барска птица, онаа од чиј крик дозреваат смоковите, дванаесетте старци со апостолски лица се извлекоа од своите куќи и повторно го видоа вчерашниот натрапник. На брегот на чија ноќна пена светкаа оклопи на школки лежеше давеникот во бела ленена облека. Таа слика ги надминуваше нивните утрени сили. Сега тие беа поастматични отколку во предвечерните часови во кои пееја набочно. Се прекрстија кон сонцето, кон својот бог со бела риба меѓу усните.
    Веднаш по тоа, пред да замесат брашно, со празнична вода,






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+