Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 17 | година III | октомври-ноември, 2000



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 17октомври-ноември, 2000
Театар Текст

Ју

Драмски текст со слики


/5
стр. 1
Оља Мухина

_______________________________________________________________________

Прв дел. Прва слика.

Покрај Мајаковски, Пушкин и Гогољ поминуваат Ролс-Ројсови, тролејбуси и запрежни коли. Утринските авиони летаат над рибниците, коњи, велосипедисти и пешаци налетуваат на распеани Мексиканци. Цвета јоргованот, мириса на дожд, на леб и на сол. Над целиот град блеска големо сонце.

    Сева и Андреј одат на кај Кремљ.

АНДРЕЈ: Денеска добив две писма. Едното од баба ми, другото од сестра ми. Баба ми напиша толку нежно писмо.
    СЕВА: Полека, таа не им верува на солзите.
    АНДРЕЈ: Целиот мој живот таа само студено ме набљудува, се смее, ниту еднаш не ми пружи рака, колку и да пекам, колку и да барам макар малку. Јас сум туѓинец за неа. За неа сум никој. Таа не ме љуби.
    СЕВА: А ако ѝ фрлиш пари в лице – твоја е целата ноќ.
    АНДРЕЈ: Ах, да е така.
    СЕВА: Ќе ти го сврти умот, ќе ти ги наполни ушите со црцорење, ќе ти ги растресе со смеа целите твои закржлавени гради. После ќе си ги гризеш усните, ќе голташ плунка, а таа – уште, уште, уште!
    АНДРЕЈ: Јас немам пари.
    СЕВА: А таа не е папокот на земјата. Луѓе живеат и во други земји. Инаку како да си малечок, како Наполеон.
    АНДРЕЈ: Секоја година ме удира сè посилно и посилно, ми го одзема и последното. Ја мразам! (Почнува да плаче.)
    СЕВА: Па ајде немој, немој.
    АНДРЕЈ: А во главата ми е само една премалена желба – да си легнам тука и да пцовисам. Да ја извадам сева оваа облека, да ги симнам мокриве чевли, да се ослободам од парталиве и да си умрам гол – еве тука. На асфалтов и на дождов. И дури да не ѝ кажам, а само тивко да си помислам – ПА ШТО, САКАНА МОЈА, ЈА ИЗГУБИВ ПАРТИЈАТА!
    СЕВА: Глупав.
    АНДРЕЈ: Едноставно јас сум застрелан!


    Се појавува Пирогова. Трча, се смее, мавта низ воздухот со фотографии.

Оља Мухина

ПИРОГОВА: Ова е Витја, Тој е пилот. Ме возеше на авион. Високо! над целата Москва! Ја надлетувавме дури и вашата куќа!
    СЕВА: А јас, пак, гледам, никако да разберам што се случува. Гледам – се мурти времето над нашата куќа. А тоа, испаѓа, Пирогова се шета со Авион!
    ПИРОГОВА: Летавме високо над облаците!
    АНДРЕЈ: Каков авион има тој?
    ПИРОГОВА: Не знам, не се разбирам во тоа.
    СЕВА: Да не се стокми веќе за мажење?
    ПИРОГОВА: Што врска има сега тоа? Тој ме побара.
    СЕВА: Па тогаш, што чекаш.
    






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+