Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 03 | година I | јуни-јули, 1998



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 03јуни-јули, 1998
Есеи

Реториката и перспективизмот

(Rhetoric and perspectivism, Revue internationale de philosophie, no. 2/1996, pp. 359 -371)


/12
стр. 1
Мануел Марија Кариљо

I

Мојата цел е да предложам еден приод, извесно разбирање на перспективизмот кое, од една страна, е вкоренето во валоризацијата на неговата реторичка основа, а од друга страна, е насочено кон вреднувањето на консеквенциите од тој факт. Овој приод е поделен на три момента: на прво место, ќе се обидам, мошне накусо, да ја прикажам философската позадина во рамките на која тој се јавува;понатаму, ќе се обидам да го опишам перспективизмот не само во неговата, ако така може да се каже, инаугурална ничеанска конфигурација, туку и во онаа смисла во која тој денес отвора нови перспективи за мислењето; најпосле, ќе расветлам некои од главните аспекти на стратегискиот и тематскиот афинитет кој, според мене, денес ни овозможува да зборуваме за перспективистичка реторика.
    1. Постојат три аспекта на современата слика на философијата кои би сакал особено да ги нагласам. Тие, на кус и шематски начин можат да ни прикажат како изгледаа 80-тите години.
    1.1. На прво место, ја имам на ум постмодерната тематика. Всушност, токму во осумдесеттите години, постмодерната станува, философски говорејќи, централна тема. Тезите на Ж.-Ф. Лиотар придонесоа кон овој факт; во 1979 година тој го објави делото Постмодерна состојба, во која го предвиде не само крајот на модерната, туку и самракот на новата ера, заедно со транзицијата предизвикана од прогресивното напуштање на легитимирачките наративи, кои од 18 век наваму претставуваа основа за човечкото мислење и делување; на тој начин беше отворен патот кон периодот на интензивна дебата за смислата и вредноста на модерната, како и за нејзините најнови трансформации. Сепак, една од главните, но и најмагливите цели на оваа дебата, беше обидот на философијата да ѝ се даде нов лик преку повторното промислување на нејзината историја, реформулирањето на нејзините функции, испробувањето на нови артикулации.
    Делата, на пример, на Џ. Ватимо, Ј. Хабермас или Р. Рорти, несомено, се различни во нивната намера и интенција, главно во изразувањето на потрагата по теориска адаптација кон новите времиња, што за философијата секогаш се времиња во кои таа е изразена низ јазик во кој повеќе не се препознава себеси. Философијата во раните 80-ти помина токму низ просторот обележан од таа дистанца, кој во многу аспекти е спротивставен на оној низ кој таа поминуваше во претходната деценија, напуштајќи ја драматизацијата на почетните дијагнози на модерната преку нејзиниот историски ум (Хабермас), естетизацијата на алтернативите (Ватимо) или решителното изместување на нејзините теориски претпоставки (Рорти).
    1.2. Овој факт станува уште поинтересен благодарение на неговото симултано појавување со еден друг факт кој не се случил






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+