Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 35 | година VII | март-април, 2004



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 35март-април, 2004
Театар Теорија

Фигура

од теориско-театарската книга Paragrami tela/figure на Мишко Шуваковиќ


/7
стр. 1
Мишко Шуваковиќ

3.2.1 Концепти на фигурата

Фигура (фигура = облик, лик, слика) е визуелно-просторно-временска-телесна-бихевиорална (семиотичка, семиолошка) и јазичка (лингвистичка) претстава во театарот на човечкото, животинското или фикционалното тело. Фигурата е:
    1. традиционален начин на посредување и размена помеѓу концептот на битието и ликовната, театарската или текстуалната формализација (реторичка наддетерминација) на телото како уметничка форма,
    2. модернистички автономен жанр на конфигурирање на претставата и изразот на субјектот на сцена, и
    3. постмодернистички полижанровски комплекс од еклектични, цитатни, колажно-монтажни и симулациски облици на прикажување на хипотезите на театарскиот субјект.
    Фигурата во западната традиција има карактер на социјално идеолошки хиероглиф или попрецизно монета во размена на значењата, смислата и вредностите во општеството на произведување, размена, комуникација и потрошувачка. Размената на значења, смисла и вредности во општеството се остварува со конвенционализација на природата на телото и натурализација на конвенцијата на размени. Театарската фигура во западната традиција на прикажување е секогаш определена со метаинтерпретативното кружење од емпирискиот хоризонт на перцепција до идеолошките граници на реторичките конвенции на дадената култура, светот на театарот, стилот, школата, модата или индивидуалниот театарски израз. Фигурата е реално или фикционално тело посредувано низ материјалните кодови на културата. Таа е истовремено, прикажан објект (одложена претстава на телото) и присутен објект (Овде– присутноста на театарската, просторна, лингвистичка, семиолошка, бихевиорална, форма,). Фигурата истовремено е означител и означено, знак (хиероглиф, идеографски запис) и визуелен, просторен, телесен, бихевиорален, лингвистички и семиолошки текст. Таа е реално место на онтолошкото присуство на уредената, на пример, театарска супстанца и сопствен симулакрум. Со фигурата се релативизираат границите помеѓу присуството (онтологија) на телото и ефектот на присутност (претстава) на телото. Фигурата е историска формација којашто е вообличена и доведена до завршен, затворен концепт со вообличувањето на идеологијата (субјективност, рационалност, империјализам, фалоцентричност) на европскиот хуманизам. Фигурата е емпириски хоризонт на визуелноста („Јас така те гледам тебе!“, „Ти така ме гледаш мене!“, „Јас така го гледам светот!“, итн.) и реторичкиот систем на преобразба на идеолошките наддетерминации на субјектот како мрежа на субјективноста и рационалноста на перцепцијата и прикажување на телото.
    Поимот на театарската фигура во опсегот од феноменолошкиот преку семиолошкиот до текстуалниот пристап го одредуваат аспектите:
    (a) замислата за фигурата е аналогна на стилската фигура (во преносно значење) во книжевната теорија и реторика затоа што стилизирано и посредно го прикажува човечкото, животинското или фикционалното тело, т.е. фигурата како претстава е менонимиска, метафорична, алегориска или персонифицирачка претстава (замена) за човечкото, животинското или фикционалното тело со конституирање на изгледот и појавноста на сценското фикционално тело,
    (b) стилизирано и посредно прикажување на човечкото тело е можно затоа






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+