Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 41 | година VIII | март-април, 2005



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 41март-април, 2005
Проза

Љубовта на Наумчета Тренески

/4
стр. 1
Трајан Петровски

    Солунка Дичоска ќе влезе во кералчето кај бурињата, ќе ја пушти сламката низ некој чеп и ќе си тргне неколку голтки ракија. Не тргнува низ сламката многу, туку толку колку што ѝ носи душичката, како некој маж појден на косење што истерал десетина караци. Што е денеска за душичката на Солунка Дичоска една полока ракија, од џагалки, преварена двапати. Цел ден тупоти низ куќи како да е главена. За ткаење и за предење тука е, за нижење тутун око не ѝ трепнува. А за пусти манџи никоја жена не може да ја замени. Ќе ти направи манџа, кога ќе каснеш прстите да си ги изедеш. Затоа беше прва месарија во црквата Свети Танасија.
    Ќе дојде сведен и Солунка Дичоска ќе се промени во невеста во срмена кошула, со клашеник кически, со шамија ресена, и еве ја пред куќи со жените, или в црква до манџите. Што дека има шеесет години и што дека е премажена и пак останата вдовица домазетица. Што дека има накучено и синови и ќерки. Црвена е во лицето Солунка Дичоска како лубеница. Здрава е како трн. Земи ја за песнарка, ќе ти ја обели трпезата, земи ја на танец ќе ти го личи орото. И зошто да не потпивнува ракија од џагалки, преварена, кога си е здрава како трн. Зошто да не се променува секој ден во кошула срмена со клашеник кически, кога ковчегот во кералчето до бурињата крцка со кошули и клашеници.
    Утре ќе умре, барем да се изнаноси како што ѝ сака душата, тагувала што тагувала годиње со ред, како што сакала судбината, од турско до српско и до денешно. Ги има измажени и изженети и ќерките и синовите. Сега е една душа, една круша, го удрила умот на триипол, му ја држи куќата на синот постар и не си реди мерак на душата.
    Наумче Тренески ја гледа развеселена кога го соблекува прво клашеникот и појасот, со ред до здолницата и до снагата никогаш неогреана од сонце, а после вади нова здолница од ковчегот од ленено платно, порабена со кадифе, ја облекува преку глава, на здолницата облекува кошула везена на раце, на кошулата го опашува појасот и ја врти главата за да се види одзади како е променета. Наумче ја гледа целата пред себе, преку плотовите, зад ѕидовите од кералчето, до ковчегот и си разговара самиот со себе:
    – Дојди мори Солунке во млакиве, престапи мори преку ограѓево, само да те потчукнам еднаш одзади по кошулата, ќе ти






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+