Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 43 | година VIII | јули-август, 2005



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 43јули-август, 2005
Есеи

За преведувањето

/2
стр. 1
Михаил Зелер

    Само збор за книжевната критика. Тоа ќе е доволно, а можеби и премногу.
    За повеќе од дваесет години, колку што сум професионален книжевник, за моите книги се напишани неколку стотици осврти. Некои беа добри, некои беа лоши, а некои и самите за себе не знаеја какви се.
    Но, кога ќе умрам и кога ќе застанам пред Господ и кога Тој не ќе знае дали да ме прати во рајот или во пеколот и кога ќе ми го постави одлучувачкото прашање: Што си научил од сите осврти за твоите книги, драг мој, јас ќе одговорам:
    Боже мој, прости ми, од нив не научив ништо. Баш ништо. Ниту за некоја од моите книги, ниту за моето пишување воопшто, ниту, пак, за самата книжевност.
    Без оглед дали Господ ќе ме прати во пеколот или на небото потоа: ова е чиста вистина. Моја вистина, ако не друго.
    Толку за книжвната критика. Еден збор, можеби и веќе премногу.
      
    *
    Книжевниот превод е многу спротивен на критиката. Тој е корисен и креативен и освежувачки. Ти го отвора умот кон богати искуства. Тоа е возбудлива авантура за секој оној кој се грижи за јазикот. Во минатото, кога делата ми ги преведуваа, не бев многу загрижен. Верував, можеби и премногу, во можностите на професионалниот преведувач. Го земав здраво за готово.
    Но сега, во прекрасниве денови во Ајова Сити, сфатив колку многу може да се научи од чинот на преведување кога авторот е вклучен во него – колку многу научив за моето пишување, за мојот јазик, за јазикот воопшто.
    Следново може да се сфати и како признание и благодарност за Синди Опиц, Теган Рали и Јан Вајсмилер кои овде преведоа неколку извадоци од моите дела.
    Во разговорите што ги водевме, ми се потврди уверувањето:
    Секој збор е музеј. Богатство од убавини и ѓубриња на човештвото, од неговата мудрост и од прашината на вековите. Ние, поетите, сме музејските куратори – највисоката чест во нашата професија.
    Дозволете да наведам само еден, неодамнешен пример:
    Теган Рали преведе еден од моите први раскази, „Вториот лик на Менхетн“. Во расказот, двајца луѓе случајно се сретнуваат на една улица на Менхетн: млад професор од Германијс и постара жена од градот, во своите доцни шеесетти. За дваесет минути, таа му ја кажува својата лична приказна на странецот, особено за нејзиниот незадоволителен сексуален живот. Опишувајќи ја, ги претопив цртите на жената во ликот на Вуди Ален. И таа имаше траг на ќелавеење на главата, токму на оној дел кој во Германија го викаат Geheimratsecken.
    Geheimratsecken – вкусете. Зарем тоа не






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+