Културна установа Блесок • Основана во 1998 г.
Ново од Блесок

уметноста е внатре

ISSN 1409-6900 | UDK 82+7     Блесок бр. 45 | година VIII | ноември-декември, 2005



[размена]



SLOVOKULT.DE
KRUG
BALKANI
OKF







                     Рецензирано списание
Блесок бр. 45ноември-декември, 2005
Проза

Трасирање на Бога

(извадок од истоимениот роман)


/7
стр. 1
Фред Џонстон

ЕДЕН

    Гвидо ја најде.
    Со морска трева наместо коса, лежеше како скршена кукла од излог врз црните мокри карпи. Гвидо ја погледна, одблесокот од сонцето врз водата му ги собра клепките. Утрото беше прекрасно, студено и полно сонце на синото, широко небо.
    Гвидо го однесоа. Го испитуваа четири часа. Го зедоа и нејзиното тело а трагите на брзата помош останаа врз мекиот кафен песок сè додека не дојде напливот и не ги изми нивните дамки. Го пуштија Гвидо. Да, ја познавал, но тоа, обесхрабрувачки, беше сè. Сите ја познаваа.
    Гвидо продаваше чипс и пржени колбаси и бургери во белото ’рѓосано комбе. Колку долго си во земјава?, го прашаа. Не беа пријателски настроени. Долги години, одговори Гвидо. Децата овде ми одат на школо. Добро, само внимавај, му рекоа. Го поместија нејзиното скршено и необлечено тело, допирајќи, испитувајќи, фотографирајќи, а потоа дојде брзата помош и ја ставија во црна кеса и ја однесоа. Кажувајќи ѝ го сево ова на својата ирска сопруга, Гвидо рече: Колку многу таа ја сакаше плажата! Кога децата дојдоа дома, рекоа дека сите зборуваат само за тоа. Сите нивни пријатели.

ДВА

    Некои од децата во селото мислеа дека Мани е вештерка.
    Таа не беше вештерка, но ја носеше сивата коса далеку зад себе, лицето ѝ беше набрчкано како старо јаболко и сама си ги шиеше алиштата. И не јадеше месо. Пишуваше поезија. Некој рече дека е позната, некаде. Нејзиниот германски акцент се беше загубил во текот на годините. Зборуваше малку ирски, а и англиски. Еднаш неделно ја собираше Поетската група во задната соба на Махеровиот паб на кејот.
    Некои луѓе велеа дека е луда. Сите странци низ селото беа луди или барем многу чудни. Со нивните чудни – луди – однесувања. Нивната поезија и нивното однесување како девојчиња во средовечна возраст, жените. Мажите беа вешти во сè, од менување светилки до плетење јазли.
    Што водеше кон тоа да се види дека се добро образовани, а тоа значеше дека имаат пари, па зошто тогаш се преправаат дека немаат ништо. Живеејќи во приколки, додека не им се изградат куќите. Тие имаат пари. И земаат дроги а нивните деца, кои трчаат наоколу во плетените облекла во сите бои од божилакот, навистина се за жалење, со нивниот чуден благороднички акцент.
    






Изданијата на „Блесок“ од број 01 до број 93 се достапни и на веб сајтот на CEEOL.

Со купување на некој од нашите наслови, директно ги помагате нашите активности. Ви благодариме!



50%


СЛЕДЕТЕ НÈ:
посетете нè на Facebook следете нè на Twitter следете нè на Google+